Identyfikatory URL
 
      Aby otrzymać informacje szukane w sieci Internet, nasza przeglądarka musi wiedzieć z jakiego miejsca ma pobrać interesujące nas informacje oraz w jaki sposób ma porozumieć się z serwerem, na którym znajduje się dany dokument.
      Obecnie został przyjęty standard adresowania dokumentów noszący nazwę URL (Uniform Resourse Locator). Powstał on w celu ujednolicenia sposobu adresowania wszystkich zasobów sieci Internet. URL używany jest wyłącznie do zapisu informacji, która umożliwi odnalezienia interesującego Nas dokumentu.
      Praktycznie identyfikator URL należy traktować jako specyficzny adres sieciowy. Adres ten nie odnosi się jednak do komputera głównego ale do obiektu, znajdującego się na danym serwerze. URL zawiera również informacje w jaki sposób zostanie zrealizowany dostęp do poszukiwanego obiektu.
      Specyfikacja identyfikatora URL została opisana w dokumencie RFC numer 1738 zatytułowanym "Uniform Resource Locators (URL)" napisanym przez Bernersa-Lee, Masintera i McCahilla w 1994 roku. W tymże dokumencie realizacje dostępu do obiektu nazywa się - schematem. W wielu przypadkach sposób dostępu można utożsamić z protokołem.
      Podstawowa składnia schematu URL jest stosunkowo prosta i składa się ona z dwóch części: pierwsza z nich - schemat, zawiera nazwę protokołu umożliwiającego dostęp do danego obiektu, natomiast druga część - specyfikacja schematu, zawiera informacje związane z danym schematem, takie jak nazwa oraz miejsce danego obiektu.

<schemat>: <specyfikacja schematu>
usługa: //host.domena[:port]/ścieżka/plik.rozszerzenie

      Obecnie w sieci Internet dostępne są przedstawione poniżej schematy dostępu URL oraz ich krótkie opisy:

FTP pobranie zbioru z serwera FTP (File Transfer Protocol) jako anonymous 
HTTP (Hypertext Transfer Protocol) zbiór obsługiwany bezpośrednio przez serwer WWW, istotny jest atrybut wykonywalności execute i miejsce jego przechowywania, w przypadku skryptów lub programów powinien być to katalog .../cgi-bin/, program powinien odesłac informacje do serwera w postaci pliku HTML, gdy brak nazwy zbioru, ładowany jest plik: index.html. 
MAILTO wysłanie listu pocztą elektroniczną pod wskazany adres, wg standardu przyjętego w poczcie elektronicznej.
NEWS informacja sieci USENET 
TELNET połączenie TELNET 
FILE zbiór znajdujący się w lokalnch zasobach komputera, na którym pracuje przeglądarka 
GOPHER zbiór dostępny w zasobach serwera GOPHER 
NNTP informacja sieci USENET z dostępem NNTP 
PROSPERO usługa Prospero Directory Service 
WAIS zbiór dostępny w zasobach serwera WAIS (Wide Area Information Server) 
Więcej informacji na temat adresowania dokumentów za pomocą identyfikatora URL, można znaleźć w dokumencie RFC numer 1738 zatytułowanym: "Uniform Resource Locators (URL)".

Odwołania (hiperlinki)
 

<A> tekst lub obiekt tworzący hiperodwołanie </A>

Tag realizujący powiązania informacji tak zwane hiperlinki lub linki. Tag <A> (ang. anchor - kotwica) jest esencją HTML. Zaznacza wybrany fragment tekstu lub obiekt jako hiperodwołanie (hiperlink) do innego dokumentu, który ma być powiązany z danym dokumentem HTML. Tag można podzielić na dwa rodzaje: odwołanie źródłowe, które zaznacza tekst lub obiekt tworzący odwołanie oraz odwołanie docelowe, które jest miejscem do którego tworzymy hiperodwołanie. Tag posiada kilka parametrów ale najczęściej stosowane są dwa: HREF i NAME. Tag występuje zawsze z którymś z niżej przedstawionych parametrów:

HREF="URL" - parametr określa miejsce do którego się odwołujemy, dopuszcza się adresowanie względne i bezwzględne dokumentów, parametr przyjmuje następujące wartości:
#etykieta - wartość określa odwołanie do obiektu o nazwie "etykieta", zdefiniowanego w bieżącym dokumencie HTML, pod warunkiem, że jest on w nim zdefiniowana
plik - wartość określa adres lub ścieżkę dostępu do zbioru, do którego tworzymy hiperodwołanie, gdy nie podamy nazwy zbioru domyślnie zostanie załadowany zbiór index.html, jeśli taki istnieje
plik#etykieta - wartość określa adres lub ścieżke dostępu do zbioru, do którego chcemy się odwołać oraz ustawienie dokumentu na obiekcie o nazwie "etykieta", pod warunkiem, że jest ona zdefiniowana w tym dokumencie
NAME="etykieta" - parametr, który pozwala oznaczyć dany obiekt w dokumencie HTML o nazwie "etykieta"
REL="relacja" - parametr określa relację pomiędzy hiperodwołaniem znajdującym się w dokumencie a miejscem jego skoku
REV="relacja" - parametr określa relację odwrotną do określonej przez parametr REL
TITLE="tytuł" - parametr opisuje obiekt wskazywany przez parametr HREF i jest podawany jedynie w celach informacyjnych
TARGET="nazwa" - parametr jest stosowany przy tworzeniu dokumentów dzielonych, tak zwanych ramek, pozwala na załadowanie danego dokumentu określonego przez parametr HREF do ramki o "nazwie" zdefiniowanej w tagu <FRAME>, parametr ten przyjmuje również predefiniowane wartości:
_blank - wartość ta spowoduje, że dany dokument będzie załadowany do nowego okna bez nazwy
_self - wartość ta spowoduje, że dany dokument będzie załadowany do właśnie aktywnego okna
_parent - wartość ta spowoduje, że dany dokument będzie załadowany do okna na wyższym poziomie zagnieżdżenia, stosuje się przy zagnieżdżaniu ramek
_top - wartość ta spowoduje, że dany dokument będzie załadowany w cały obszar roboczy przeglądarki